Дар ин мақолаи хеш мухтасар дар бораи як шахсият ва инсони бузурги илми тоҷик, доктори илмҳои фалсафа, профессори шодравон устод Иброн Шарипов (ёдашон ба хайр) мухтасар чанд сухане хоҳем гуфт.

Дар раванди зиндагӣ инсонҳое буданд ва ҳастанд, ки новобаста ба фаъолияту кору аъмоли содиқона ва касбу роҳу равиши пешгирифтаашон, бо фазилату иртиботи солеҳона ва шахсияти худ арзишҳои волои инсону инсониятро дороанд ва дар дилу ёди одамон боқӣ мемонанд ва хело афсус, ки дигар зиндагӣ баргашт надорад.

АНДЕШАИ УЗВИ ВОБАСТАИ АКАДЕМИЯИ МИЛЛИИ ИЛМҲОИ ТОҶИКИСТОН МУҲАММАД АБДУРАҲМОН

АНДЕШАИ УЗВИ ВОБАСТАИ АКАДЕМИЯИ МИЛЛИИ ИЛМҲОИ ТОҶИКИСТОН МУҲАММАД АБДУРАҲМОН

Файласуф, мутафаккир, олим ва табиби машҳур Абубакр Муҳаммад ибни Закариёи Розӣ 28 августи соли 865 дар шаҳри Рай (насабаш ҳам аз ҳамин ҷост) тавлид ёфтааст. Розӣ аз он шахсиятҳои муътабар ва фарзонаи таърих аст, ки дар ганҷинаи фарҳанги ҷаҳонӣ саҳми босазо гузоштаанд.

Дар Конститутсияи Тоҷикистони соҳибистиқлол, ки соли 1994 қабул шуда буд, имконияти нави рушди ҳаёти ҷамиятӣ дар заминаи равияҳои гуногуни сиёсӣ ва идеологӣ эълом гардидааст. Дар моддаи 30-уми Конститутсия омадааст, ки таблиғот ва ташвиқоте, ки бадбинӣ ва хусумати иҷтимоӣ, нажодӣ, миллӣ, динӣ ва забониро бармеангезад, манъ шудааст. Аз ҷумла, «ҳизбҳои сиёсӣ дар асоси гуногунандешии сиёсӣ барои ташаккул ва ифодаи иродаи халқ мусоидат мекунанд ва дар ҳаёти сиёсӣ иштирок менамоянд».

Боиси ифтихор ва сарфарозист, ки маҷмуаи маводи Конференсияи байналмилалии илмӣ-назариявӣ таҳти унвони «Сиёсишавии дин ва хатари он ба амнияти фарҳангӣ ва суботи динии ҷомеа» ба табъ расид.

Боиси ифтихор ва сарфарозист, ки маҷмуаи маводи Конференсияи байналмилалии илмӣ-назариявӣ таҳти унвони «Истиқлол: дидгоҳ ва дурнамои рушди иҷтимоӣ» ба табъ расид.

Дар маҷмуаи мазкур натиҷаҳои таҳқиқоти илмии олимон ва муҳаққиқони ватаниву хориҷӣ гирдоварӣ гардида, масъалаҳои муҳими истиқлолияти давлатӣ, рушди иҷтимоӣ, сиёсӣ, иқтисодӣ ва фарҳангии ҷомеа дар шароити муосир мавриди таҳлилу баррасии илмӣ қарор гирифтаанд.

«Молодёжь – это великая сила, и каждая нация в любую эпоху и в любое время возлагает на свою молодёжь надежды на светлое будущее».

Эмомали Рахмон

От преисподней до колец Сатурна,
Все тайны я постиг недурно.
Лишь одного узла не мог я развязать,
И этот узел - траурная урна.
Ибн Сина
Вклад Авиценны в мировую цивилизацию
К написанию статьи меня вдохновил Указ Президента Республики Таджикистан уважаемого Эмомали Рахмона от 23 мая с.г. об учреждении Международной премии имени Абуали ибн Сино (Авиценны) и одноименного Фонда.
Хвала историческому гению!