Вооруженные силы Таджикистана (ВС Таджикистана) играют важную роль в обеспечении не только внутренней стабильности, но и в поддержании мира и безопасности в Центральной Азии. С момента обретения независимости в 1991 году, Республика Таджикистан столкнулась с многочисленными вызовами, от гражданской войны в начале 1990-х годов до современных вызовов и угроз, исходящих от террористических групп и нестабильности в соседнем Афганистане.

В последние десятилетия экстремисты все чаще обращаются к организованному и религиозно-обоснованному использованию террористических актов как к средству достижения своих целей.

Яке аз дастовардҳои бузурги Ҷумҳурии Тоҷикистон дар замони Истиқлолияти давлатӣ ин қабули Конститутсияи Ҷумҳурии Тоҷикистон маҳсуб меёбад. Муҳимтарин падидаҳое, ки дар Конститутсия ҳамчун асосҳои бунёдии сохтори конститутсионӣ инъикос ёфтаанд, соҳибихтиёр, демократӣ, ҳуқуқбунёд, дунявӣ, ягона ва иҷтимоӣ будани давлат ба шумор меравад.

Дар таълимоти иҷтимоӣ-сиёсии мутафаккирони тоҷик масъалаи таъсис додани артиш дар ҳама ҳолат барои давлат муҳим арзёбӣ карда мешавад. Зеро артиш муҳофизи марзу бум, таъмингари амнияту субот ва зиндагии ороми мардум мебошад. Масалан, асосгузори равияи маорифпарварӣ дар Осиёи Миёна, файласуф ва мутафаккири шинохтаи тоҷик Аҳмади Дониш тартиби аскарро барои ҳар як кишвар муҳим ва ҳатмӣ мешуморад ва пешниҳод мекунад, ки сарвари кишвар бояд ҳайати артишро аз аҳли ду табақа: аҳли сайф (аҳли шамшер) ва аҳли қалам ороста дорад.

Декабрь месяц 2024 года и начало января 2025 года знаменовались важными историческими событиями для трех соседних государств Центральной Азии – Республики Таджикистан, Республики Узбекистан и Кыргызской Республики. Эти события известили всему мировому сообществу о том, что годами существовавшие спорные пограничные вопросы между указанными государствами, решены окончательно. 

Ба ҳамагон маълум аст, ки имрузҳо дар ҷаҳон равандҳои гуногуни хатаровар авҷ гирифта истодааст, ки яке аз онҳо ин экстремизму терроризм мебошад. Ин падидаи номатлуб аз давраҳои дури таърихӣ шуруъ шуда дар замони муосир хусусияти глобалӣ касб кардааст ва таъсироти манфиашро тамоми кишварҳо эҳсос намуда истодаанд.

Тибқи муқаррароти Конститутсия, Ҷумҳурии Тоҷикистон давлати соҳибихтиёр, демократӣ, ҳуқуқбунёд, дунявӣ ва ягона буда, инсон, ҳуқуқ ва озодиҳои ӯ арзиши олӣ эътироф карда шудааст. Ҳуқуқу озодиҳои инсон ва шаҳрвандро давлат эътироф, риоя ва ҳифз менамояд.

Абӯалӣ Сино нобиғаи асрҳо, равшангари ақлҳо, файласуфи закӣ, шоир ва табиби мумтозест, ки то ҳанӯз олами илмро бо бузургии донишу ҷаҳонбинии фалсафӣ ва кушодани розҳои ниҳонии олами инсонӣ дар ҳайрат гузоштааст.