Ҳамватанони азиз!
Олимону донишмандон, зиёиён ва аҳли маърифати кишвар!
Ҳамкорону кормандони арҷманди Институти фалсафа ва сиёсатшиносии АМИТ!
7 сентябр дар Кохи Ваҳдати пойтахт таҳти раёсати Президенти Ҷумҳурии Тоҷикистон, Раиси Анҷумани тоҷикон ва форсизабонони ҷаҳон - Пайванд, Пешвои миллат муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон ҳамоиши илмии Анҷумани тоҷикон ва форсизабонони ҷаҳон таҳти унвони “Тоҷикистони соҳибистиқлол - пайвандгари тамаддуни ориёӣ” баргузор гардид.
Дар кори ҳамоиши илмӣ дар баробари олимону муҳаққиқони ватанӣ, инчунин зиёда аз 230 меҳмон аз 27 кишвари дунё ширкат доранд.
Тоҷикон дар шароити ҷаҳонишавӣ ва густариши бархўрди фарҳангҳо, ки аз насли ориёиасл ҳастанд назди таърих масъуланд, ки арзишҳои ниёгони худро соҳибӣ, ҳифз ва дар арсаи байналмилалӣ муаррифӣ кунанд.
Соҳибихтиёрӣ яке аз мафҳумҳои бунёдии фалсафаи сиёсӣ ва назарияи давлат ба ҳисоб меравад. Агар ба таърихи ташаккули ин мафҳум назар андозем, мебинем, ки он дар давраҳои гуногун мазмун ва тафсири худро тағйир додааст.
Ҳамватанони азиз!
Сокинони ватандӯсти пойтахт!
Дар ин лаҳзаҳои пуршукӯҳ ҳамаи шумоёнро ба муносибати 35-солагии Истиқлолияти давлатии Ҷумҳуриии Тоҷикистон - ҷашни бузургу муқаддаси миллӣ самимона табрик ва муборакбод мегӯям.
Ҷашни Истиқлоли давлатӣ, ки мардуми шарафманди мо ҳамасола онро 9 сентябр бо ифтихору шукргузорӣ аз давлату давлатдории миллӣ таҷлил менамояд, санаи муқаддасу сарнавиштсоз ва рамзи соҳибихтиёрии миллӣ, озодӣ ва эҳёи давлатдории тоҷикон ба шумор меравад.
Сентябр 8, 2026
Ҳамватанони азиз!
Ҳозирини гиромӣ!
Имрӯз мо – мардуми куҳанбунёду тамаддунсози тоҷик ҷашни муқаддасу сарнавиштсоз – 35-солагии истиқлоли давлатии худро дар фазои сулҳу оромии сартосарӣ, суботи комили сиёсӣ, ваҳдати пойдори миллӣ ва рушди устувори иқтисодиву иҷтимоии кишвари маҳбубамон таҷлил мекунем.
Худшносӣ ва ваҳдати миллӣ дар даврони Истиқлолият аз мубрамтарин масоили замони муосир ба шумор меравад, зеро Истиқлол дарахти навниҳолест, ки ба муҳофизат аз ҳар гуна нерую унсурҳои баду нохейру зиёновар ва фасодпазиру шикананда эҳтиёҷманд аст. Аз ин ҷо, имрўз муҳофизи Истиқлолияти миллӣ ин мардуми огоҳ аз пастию баландиҳои зиндагӣ кист?
7 сентябр дар Кохи Ваҳдати пойтахт таҳти раёсати Президенти Ҷумҳурии Тоҷикистон, Раиси Анҷумани тоҷикон ва форсизабонони ҷаҳон - Пайванд, Пешвои миллат муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон ҳамоиши илмии Анҷумани тоҷикон ва форсизабонони ҷаҳон таҳти унвони “Тоҷикистони соҳибистиқлол - пайвандгари тамаддуни ориёӣ” баргузор гардид.
Дар кори ҳамоиши илмӣ дар баробари олимону муҳаққиқони ватанӣ, инчунин зиёда аз 230 меҳмон аз 27 кишвари дунё ширкат доранд.
Имрӯз рӯзи зодрӯзи Абурайҳон Берунӣ аст. Номи пурраи ӯ Абурайҳон Муҳаммад ибни Аҳмади Берунӣ буда, бар асоси сарчашмаҳои мавҷуда 4-уми сентябри соли 973 дар мавзеи Кос, наздикии Хоразми таърихӣ дар оилаи на чандон сарватманд, вале хонаводаи “ба назар намоён” таваллуд шудаву худашро меросбари фарҳанги эронӣ ва забони модарияшро забони хоразмӣ ба қалам додааст. Дар асарҳояш ба суғдиён ва сосониён мансуб ият доштани хоразмиёнро дар чандин ҷой таъкид кардааст.
Истиқлолият барои ҳар як миллат на танҳо як мафҳуми сиёсӣ, балки эҳёи худшиносӣ, бедории маънавӣ ва оғози марҳилаи нави таърихӣ мебошад. Барои миллати тоҷик, ки дар сарзамини худ таърихи чандинҳазорсола, фарҳанги ғанӣ ва мактаби бузурги илмиву адабӣ дорад, ба даст овардани Истиқлолияти давлатӣ дар охири асри XX рӯйдоди сарнавиштсоз гардид.
