31 марти соли 2026 дар толори кафедраи фалсафаи Институти фалсафа ва сиёсатшиносии ба номи А. Баҳоваддинови АМИТ ҷаласаи навбатии Шурои олимон баргузор гардид. Ҷаласаро раиси Шурои олимони Институт, доктори илмҳои фалсафа, профессор Маҳмадизода Нозим Давлатмурод ҳусни оғоз бахшида, ҳозиринро бо масъалаҳои баррасишавандаи ҷаласа шинос намуда, ба иштирокчиён барои иштироки фаъолона изҳори миннатдорӣ баён намуд.

Садорати факултети фалсафаи Донишгоҳи миллии Тоҷикистон иттилоъ медиҳад, ки санаи 31 марти соли 2026 конференсияи илмӣ-назариявии ҷумҳуриявӣ дар мавзӯи «Ташаккули худшиносии миллии ҷавонон – яке аз роҳҳои муқовимат бар зидди идеологияи экстремистӣ» баргузор мегардад.

Шахсоне, ки хоҳиши иштирок дар конференсияро доранд, метавонанд ном ва матни маърӯзаи худро то 15 марти соли 2026 ирсол намоянд. Маводи конференсия дар шакли маҷмӯаи илмӣ ба нашр хоҳад расид.

Ҷашни Наврӯз барои миллати фарҳангдӯсту тамаддунсоз ва хуршедпарвари мо дар ҳама давру замон муқаддас буд.

Пешвои миллат, мўҳтарам Эмомалӣ Раҳмон бонувони муҳаққиқ ва олимаро ояндаи илми тоҷик номида, барои дастгирии фаъолияти илмии онҳо шароит фароҳам меоранд ва суханрониҳои сарвари давлат ҳамеша бар ин асос ёфтаанд: «Зани донишманд боиси ифтихори миллат ва омили пешрафти ҷомеа аст».

Навруз считается одним из самых радостных и древних праздников наших предков таджиков. Культура каждого народа и нации заслуживает похвалы прежде всего за свои арийские и народные идеи, средневековые традиции, а также за множество добродетельных и благородных обычаев, которые развивались и процветали на протяжении различных эпох. Этот фактор способствует развитию теоретического понимания истории и культуры, символических представлений и космологических образов.

ДУШАНБЕ, 23.03.2026 /НИАТ «Ховар»/. Навруз, как один из древнейших и прекраснейших праздников в мире, основан на глубоких философских и мировоззренческих концепциях, каждая из которых считается символом преемственности традиций и жизнестойкости таджикского народа.

Маросимҳои мардумӣ-фарҳангии Шаби Ялдо, Сада, Наврӯз, Тиргон ва Меҳргон марбут ба чаҳор фасли сол, яъне зимистон, баҳор, тобистон ва фасли заррин тирамоҳ аст, ки ҳар кадоми ин ҷашнҳо ба ҳам дар иртиботу пайвандианд ва ҳар яки инҳо барои дигаре заминагузорӣ намуда, рамз ва арзишҳои волои ҷавҳарӣ доранд. Ин маросимҳо нишондиҳандаи диди хосса ва тафаккуроту фаҳмиши баланди мардуми форснажод, яъне тоҷику форс мебошанд.

Муҳаққиқону омӯзгорони гиромӣ!

Аҳли илму маърифат!

Ҳамватанони азиз!

Дар ҷаҳони муосир сатҳи демократикунонии ҷомеа ва рушди давлатдорӣ бо дараҷаи эҳтиром ва ҳифзи ҳуқуқу озодиҳои инсон чен карда мешавад. Ҳуқуқи инсон на танҳо маҷмӯи меъёрҳои ҳуқуқӣ, балки нишондиҳандаи камолоти маънавӣ ва ахлоқии ҷомеа аст.

Барои Ҷумҳурии Тоҷикистон, ки роҳи бунёди давлати ҳуқуқбунёд ва дунявиро пеш гирифтааст, эҳтироми ҳуқуқи инсон аз ҷумлаи афзалиятҳои стратегии сиёсати давлатӣ мебошад.