13 сентябри соли равон дар толори Раёсати Академияи миллии илмҳои Тоҷикистон ҷаласаи корӣ баргузор гардид, ки дар он Мансурӣ Дилрабо - раиси комиссияи ҷумҳуриявии озмуни «Илм фурӯғи маърифат», муовини Сарвазири кишвар, президенти Академияи миллии илмҳои Тоҷикистон, узви вобастаи АМИТ Хушвахтзода Қобилҷон Хушвахт, Ҷуразода Ҷамшед Ҳабибулло – муовини аввали вазири маориф ва илм, аъзоёни комиссия, ҳайати ҳакамони даври сеюми озмун, комиссияи аппелятсионӣ, намояндагони раёсату шуъбаҳои маориф ва дигар масъулон ба тариқи ҳузурӣ ва маҷозӣ иштирок намуданд.

Ҳамдиёрони азиз, олимону кормандони соҳаи илм

Роҳбарияти Академияи миллии илмҳои Тоҷикистон бинобар даргузашти президенти Академияи илмҳои Узбекистон Бехзод Содикович Юлдошев сахт андуҳгин буда, ба хешовандону пайвандон ва умуман ба олимону академикони кишвари ҳамсоя ҳамдардӣ баён менамояд.

Бехзод Содикович Юлдошев ҳамчун олими соҳаи физика буда, барои рушду пешрафти соҳаи илми кишвари худ хизматҳои бузург анҷом додааст. Боиси андуҳ аст, ки 28 августи соли 2024 президенти Академияи илмҳои Узбекистон Бехзод Содикович Юлдошев дар сини 79 солагӣ ҷаҳони фониро падруд гуфтанд

Тоҷикон як мақоле хубе доранд, ки «Одаму либос, хонаву палос», яъне одам бо либосаш зебост ва хона – бо гилему палосаш. Ин суханони халқӣ ба пуррагӣ ба талаботи илман асоснок ба либоси одам мувофиқат доранд, зеро либос ду вазифаи асосӣ – утилитарӣ (амалӣ) ва эстетикӣ, зебоишиносиро иҷро мекунад. Дар асоси ин либосро ба чунин навъҳо тақсим кардаанд: кӯдаконаву бачагона, мардона ва занона. Инчунин, вобаста ба мавсими сол либосҳо тобистонаву зимистона, байнимавсимӣ ва барои ҳама мавсимҳо тақсим мешаванд.

Конференсияро бо сухани ифтитоҳии Президенти Академияи миллии илмҳои Тоҷикистон, д.и.и., профессор, узви вобастаи Академияи миллии илмҳои Тоҷикистон Хушвахтзода Қобилҷон Хушвахт ҳусни ифтитоҳ бахшида доир ба саҳми Асосгузори сулҳу ваҳдати миллӣ-Пешвои миллат, Президенти Ҷумҳурии Тоҷикистон муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон дар истиқрори сулҳи тоҷикон хотир расон намуда кайд намуданд: “Давоми даҳсолаи баъд аз соҳибистиқлол гаштани кишвар вазъият ҳамоно вазнин ва хатарнок боқӣ мемонд. Дар чунин шароит Пешвои миллат мисли шамъчароѓе роҳи миллатро равшан мекард ва ба суи мақсад пеш мебурд.