Дар таърихи миллати мо вожаи “ҷашн” (аз решаи тоҷикӣ-форсӣ дошта, ба маънои сутудан, парастидан, ниёиш) анҷоми расму ойинҳои мардумӣ ва анъанаҳои миллӣ, баргузории базму сурро, ки ба инсонҳо хурсандӣ, шодӣ зам мекунад, мефаҳмиданд.
16 декабри соли 2025 Президенти Ҷумҳурии Тоҷикистон, Пешвои миллат муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон дар ҷаласаи якуми якҷояи Маҷлиси миллӣ ва Маҷлиси намояндагони Маҷлиси Олии Ҷумҳурии Тоҷикистон даъвати ҳафтум Паёми солонаи худро бо унвони «Дар бораи самтҳои асосии сиёсати дохилӣ ва хориҷии ҷумҳурӣ» пешниҳод намуданд. Ин Паём, ки ҳамчун санади барномавии стратегӣ арзёбӣ мешавад, ҷамъбасти дастовардҳои соли 2025 ва дурнамои рушди кишварро дар бар мегирад.
Имрӯз, 30 январи соли 2026, дар Институти фалсафа ва сиёсатшиносии ба номи А. Баҳоваддинови АМИТ ҷаласаи навбатии Шурои олимон баргузор гардид.
Ҷаласаро раиси Шурои олимони Институт, доктори илмҳои фалсафа, профессор Маҳмадизода Нозим Давлатмурод ҳусни оғоз бахшида, ҳозиринро бо рӯзномаи ҷаласа шинос намуд ва ба иштирокчиён барои ҳузури фаъолона изҳори миннатдорӣ баён кард.
Дар Паёми Асосгузори
Сада дар қатори Наврӯз, Тиргон, Меҳргон ва Дайгон (Шаби чилла, шаби ялдо) яке аз ҷашнҳои бостонии халқи тоҷик аст, ки солҳои охир дар замони Истиқлоли давлатии Ҷумҳурии Тоҷикистон бо сарварии Президенти Ҷумҳурии Тоҷикистон, Пешвои миллат муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон мардуми шарифи Тоҷикистон онро бо шукуҳу шаҳомати хосса таҷлил карда, бад—ин минвол ин ҷашни куҳани азёдрафтаро аз нав эҳё ва зинда гардониданд.
Ҳамдиёрони гиромӣ!
Ҳар яки Шуморо ба муносибати фаро расидани ҷашни куҳан ва пурғановати миллиамон - Сада самимона шодбош мегӯям. Сада аз ҷумлаи ҷашнҳои бостонист, ки реша дар умқи таърих дошта, бо дигар ойинҳои миллии мо, аз ҷумла Наврӯзи оламафрӯз, робитаи зич дорад.
Сада мужда аз наздик шудани баҳор, анҷоми фасли сармо ва омодагии замин ба киштукори нав буда, кишоварзонро ба омодагии ҷиддӣ барои корҳои баҳорӣ ва истиқболи сазовори Наврӯзи байналмилалӣ ҳидоят мекунад.
Ҳамкасбони гиромӣ, устодон, муҳаққиқон ва ҳаводорони илму фарҳанги миллӣ!
Бо камоли эҳтиром ва самимияти хоса ҳамаи Шуморо ба муносибати фарорасии ҷашни бостонии Сада, ки яке аз ойинҳои куҳан, пурмазмун ва саршор аз маъноҳои фалсафию маънавии тамаддуни ориёӣ мебошад самимона табрик мегӯям.
Этногенези ҳар як халқ дар иртиботи ногусастанӣ бо раванди ташаккули фарҳангии он қарор дошта, ин ду раванд ҳамчун падидаҳои ҳамтаъсир ва ҳамдигармукаммалкунанда зуҳур менамоянд. Тавре ки мутафаккири барҷаста, донишманд ва энсиклопедист Абунсри Форобӣ (873–950) таъкид намудааст, фарқияти як халқ аз халқи дигар бар пояи се унсури табиӣ муайян мегардад: хислати фитрӣ, хусусиятҳои табиии хислат ва унсуре, ки бар заминаи ҳамин сифатҳо ташаккул ёфта, бо омилҳои табиӣ иртиботи мустақим дорад, яъне забон ҳамчун воситаи асосии ифодаи тафаккур ва муоширати иҷтимоӣ (ниг.: Хайруллаев, 1990, саҳ.
29.01.2026
Президенти Ҷумҳурии Тоҷикистон, Пешвои миллат муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон рамзи «35-солагии Истиқлолияти давлатии Ҷумҳурии Тоҷикистон»-ро тасдиқ намуданд.
Рамз дар шакли мудаввар таркиббандӣ ва бо ранги зарҳалӣ оро дода шуда, дар давродаври он ба забонҳои тоҷикӣ ва англисӣ «Истиқлолияти давлатии Ҷумҳурии Тоҷикистон» ва рақамҳои «1991-2026» навишта шудаанд.
Дар маркази рамз акси “Маҷмааи Истиқлол”, ки ифодагари эҳёи давлатдории миллӣ, нишона аз озодӣ, истиқлол ва рушди бомароми Тоҷикистон мебошад, ҷой дода шудааст.
Халқи сарбаланди кишварамон имсол 35-умин соли ба даст овардани Истиқлоли давлатии деринтизори хешро таҷлил менамояд.
