ПАРЧАМИ ДАВЛАТИИ ҶУМҲУРИИ ТОҶИКИСТОН РАМЗИ ВАҲДАТ, ХУДШИНОСӢ ВА ДАВЛАТДОРИСТ
Парчами давлатии Ҷумҳурии Тоҷикистон яке аз муқаддасу пурифтихортарин рамзҳои давлатдории миллии тоҷикон ба ҳисоб меравад.
Парчами давлатии Ҷумҳурии Тоҷикистон яке аз муқаддасу пурифтихортарин рамзҳои давлатдории миллии тоҷикон ба ҳисоб меравад.
Парчам яке аз рамзҳои муҳими давлатдории ҳар як миллат ба шумор меравад. Он нишонаи истиқлол, ваҳдат, ифтихор ва ҳувияти миллӣ мебошад. Ҳар давлат барои ифодаи соҳибихтиёрӣ, арзишҳои таърихӣ ва фарҳанги худ рамзҳое дорад, ки дар байни онҳо парчам ҷойгоҳи махсусро ишғол мекунад. Дар Ҷумҳурии Тоҷикистон Рӯзи Парчами давлатӣ ҳамчун иди умумимиллӣ ҳамасола 24 ноябр таҷлил мегардад. Ин рӯз аз муҳимтарин санаҳои давлатӣ ва таърихии кишвар ба ҳисоб меравад, ки дар он тамоми шаҳрвандон ва ниҳодҳои давлатӣ бо ифтихор аз ин рамзи муқаддас ёд мекунанд.
Ба ифтихори Рӯзи парчами давлатии Ҷумҳурии Тоҷикистон
( Эссе )
Раванди таърихи умумибашарӣ собит намуд, ки миллатҳои ҷудогона бо фарзандони донишманд, эҷодкор ва сиёсатмадори худ асарҳои безавол боқӣ гузошта, бо ин васила, забон адабиёт ва тамаддуни ҷовидонаи миллати худро бардавон ҳифз намудаанд. Яке азин чеҳраҳо Президенти Тоҷикистон, Пешвои миллат, муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон аст, ки дар рушди давлатдории навини тоҷикон нақши калидӣ доранд. Ин абармарди сиёсат дар баробари сиёсатмадори бузург будан, донишманд ва зиндакунандаи мероси бузурги ниёгон аст.
6 ноября 2025 года в Вашингтоне прошел второй по счету саммит президентов США и Центральной Азии, приуроченного к 10 - й годовщине образования формата
Бахшида ба «16 ноябр – Рӯзи Президенти Ҷумхурии Тоҷикистон»
Президенти Ҷумҳурии Тоҷикистон яке аз рукнҳои муҳими сохтори ҳокимияти давлатӣ ва кафили асосии амалишавии Конститутсия, ҳимояи истиқлолият, ваҳдати миллӣ ва якпорчагии кишвар ба шумор меравад. Ин мақом на танҳо рамзи қудрати сиёсӣ, балки рамзи ягонагӣ ва худшиносии миллати тоҷик мебошад.
Современная геополитическая ситуация оказывает необратимое влияние на позиции и политику каждого государства, претендующего на усиление своей роли на региональном и глобальном уровнях. Практическое воплощение данного процесса выражается в виде необходимости концептуальной адаптации государства к современным геополитическим условиям, которые требуют концентрации политических, общественных и иных ресурсов с целью эффективного противостояния вызовам и угрозам.
Республика Таджикистан не является исключением.