(некоторые мысли на полях «Высказывания и тезисы» С.С. Ятимова)

Покизагию зебоӣ, сабзу хуррамӣ, гулгулшукуфоӣ, назму низом, риояти қонуну қоидаи пиёдаравону ҳаракати нақлиёт ва ободии шаҳр аз рӯи хусусиятгириҳои этикаю эстетикаи миллӣ ва арзишҳои байналмилалӣ - нишондиҳадаи фарҳангу тамаддун ва ваҳдату ягонагии шаҳрвандон ва роҳбарияти ҳар як шаҳри пешрафтаи замонавӣ мебошад.

Имрӯз Душанбе, пойтахти Тоҷикистони соҳибистиқлол, ба як маркази бузурги илмӣ ва баргузории чорабиниҳои илмии миқёси байналмилалӣ ва ҷумҳуриявӣ табдил ёфтааст. Омилҳое, ки ба ин мусоидат намудаанд, қабл аз ҳама, бо фаъолияти шабонарӯзии Асосгузори сулҳу ваҳдати миллӣ - Пешвои миллат, Президенти Ҷумҳурии Тоҷикистон муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон дар самти ободонии пойтахти кишвар ва кулли Тоҷикистон алоқаманданд. Ҳамзамон, фаъолияти роҳбарияти худи шаҳр низ тайи чанд соли охир барои рушди пойтахт имкониятҳои заруриро барои банақшагирӣ ва баргузории чорабиниҳои гуногуни илмӣ тақвият бахшидааст.

(Ба ифтихори Рӯзи пойтахт - шаҳри Душанбе)

Дар таърихи ҳар миллат пойтахт ба сифати маркази сиёсӣ ҷойгоҳи устувор дорад. Вазъи сиёсию амниятии ҳар як кишвар, пеш аз ҳама, аз набзи пойтахти он муайян мегардад. Тавассути тасмимгириҳои фарҳангию сиёсӣ ва иҷтимоию иқтисодии пойтахт робитаи ҳукумати кишвар ва халқ пайванди ногусастанӣ пайдо мекунад.

Бояд гуфт, ки дар раванди таърих инсоният пойтахтро ба сифати маркази давлат ва илму фарҳанг қарор додааст. Яъне ҳамаи самтгириҳои сиёсӣ ва роҳандозии нақшаҳои хурду бузурги миллат мансуб ба пойтахти мамлакат мебошанд.

Куруши Кабир яке аз бузургтарин шахсиятҳои таърихӣ, сиёсатмадори варзида, тарғибкунанадаи адолат ва таъминкунандаи баробарии иҷтимоии ҳамаиқишрҳои ҷомеа ба ҳисоб меравад.

«Религия есть имитация философии»…

Аль-Фараби

«Чистая философия есть религия, и чистая религия – есть философия».

Эриугена

Маҳз ҳамин фазли Пешвои миллат муҳ