Боиси ифтихор ва сарфарозии аҳли илмии Институти фалсафа ва сиёсатшиносии ба номи А. Баҳоваддинови Академияи миллии илмҳои Тоҷикистон мебошад, ки магистранти институт Назришоева Тахмина барандаи стипендияи Раиси шаҳри Душанбе барои соли таҳсили 2025–2026 гардид.

Ин дастоварди арзишманд самараи заҳмати пайваста, саъю кӯшиши мунтазам ва фаъолияти пурсамари илмии номбурда ба шумор рафта, аз қобилияти баланди илмӣ, масъулиятшиносӣ ва фаъолнокии ӯ дар самти таҳсилу таҳқиқот шаҳодат медиҳад.

Ҳамдиёрони азиз, сокинони босаодати кишвар!

Ҳамаи Шуморо ба муносибати Рӯзи пойтахти Ҷумҳурии Тоҷикистон – шаҳри Душанбе самимона табрику таҳният гуфта, бароятон сиҳатмандии комил, рӯзгори ободу осуда ва дар фаъолияти созандагиву бунёдкорӣ муваффақиятҳои нав ба нав орзу менамоям.

Ҳамдиёрони гиромӣ!

Сокинони шарафманди шаҳри Душанбе!

Бо камоли эҳтиром Шуморо ба ифтихори Рӯзи пойтахт - шаҳри зебо ва файзбахши Душанбе самимона табрик мегӯям. Душанбе на танҳо пойтахт, балки маркази идорӣ, муҳаррику такягоҳи асосии рушди устувор, инноватсия ва ҳамкориҳои байналмилалии кишвар маҳсуб меёбад.

Имрӯзҳо мо дар арафаи яке аз бузургтарин ҷашнҳои миллӣ – 35 солагии Истиқлоли давлатӣ қарор дорем, ки барои мардуми тоҷик як рӯйдоди бисёр муҳими таърихӣ ба ҳисоб меравад. Ба хотири ин ҷашни бузур ободкориҳои зиёд мушоҳида мешавад ва мардум бо як муҳаббати беандоза ба ватани аҷдодии худ дар рушди он саҳм мегузоранд.

15 апрел дар Қасри миллат Президенти Ҷумҳурии Тоҷикистон, Пешвои миллат муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон аз як гуруҳ сафирони навтаини давлатҳои хориҷӣ эътимоднома қабул намуданд.

Дар доираи Даҳаи муаррифии илми академии тоҷик, 14 апрели соли 2026 дар Институти фалсафа ва сиёсатшиносии ба номи А. Баҳоваддинови Академияи миллии илмҳои Тоҷикистон бо ташаббуси шуъбаҳои сиёсатшиносӣ ва масъалаҳои сиёсии муносибатҳои байналмилалӣ ҳамоиши илмӣ баргузор гардид.

Чорабинии мазкур бо иштироки олимону муҳаққиқон доир гардида, дар он масъалаҳои мубрами сиёсатшиносӣ ва равандҳои муосири сиёсӣ мавриди баррасӣ қарор дода шуданд.

Яке аз марҳилаҳои хело ҳассосу нозук ва дар айни замон тақдирсози миллати тоҷики мо ин давоми солҳои 90-уми асри сипаришуда мебошад. Бо таназзул ёфтани низоми Шӯравӣ собиқ давлатҳои иттифоқӣ роҳи мустақилияти усули давлатдориро пеш гирифтанд. Дар ин қатор Тоҷикистон низ дар остонаи солҳои 90-ум истиқлолияти хешро ба даст овард. Расидан ба ин таҳавуллоти таърихӣ, ки ормони ҳазорсолаи миллати тоҷик буд, бо гаронӣ ба даст омад. Агар дар он айём ба даст овардани истиқлолият осон ба назар намояд, вале ҳифзу нигоҳдошти он дар солҳои минбаъда мушкилиҳои сангинеро пеш овард.

Дар доираи «Даҳаи муаррифии илми академии тоҷик» бо ташаббуси шуъбаҳои сотсиология ва фалсафаи иҷтимоии Институти фалсафа ва сиёсатшиносии ба номи А. Баҳоваддинови Академияи миллии илмҳои Тоҷикистон Конференсияи ҷумҳуриявии илмию-назариявӣ баргузор гардид.

Дар кори конференсия олимон ва коршиносони соҳа иштирок намуда, бо маърузаҳои илмии худ доир ба масъалаҳои мубрами ҷомеаи муосир баромад карданд.

(Дар ҳошияи Даҳаи муаррифии илми академии тоҷик)