Дар шароити муосир, сарфи назар аз пешрафтҳои бесобиқаи илму техника, рақамикунонии ҷомеа ва густариши воситаҳои муосири иртиботӣ, мушкилоти мафкуравӣ ҳамоно яке аз масъалаҳои муҳим ва ҳассоси рушди ҷомеаҳои муосир боқӣ мемонад.

Таҷрибаи таърихӣ нишон медиҳад, ки субот ва пешрафти ҳар як давлат на танҳо аз иқтидори иқтисодӣ ё низомии он, балки аз сатҳи худшиносӣ, маърифат, фарҳанги сиёсӣ ва устувории мафкуравии шаҳрвандонаш вобастагии амиқ дорад.

Шириншоҳ Шоҳтемур аз ҷумлаи сиёсатмадорон ва ходимони барҷастаи давлатие буд, ки тамоми қуввату дониш ва нерўи маънавиашро барои поягузорӣ ва бунёди давлати миллии тоҷикон равона сохтааст. Ӯ аз рӯзгори пуртаззоду пурихтилоф сабақ андӯхта, ҳамчун шахси матиниродаву донишманд, инсони оқилу дурандеш, сиёсатмадори барҷаставу ташкилотчии моҳир ба камол расидааст».

Асосгузори сулҳу Ваҳдати миллӣ, Пешвои миллат, Президенти Ҷумҳурии Тоҷикистон,мўҳтарам Эмомалӣ Раҳмон

«Вы думали, мы тут в футбол играем? А мы тут жизнь живём» – эти слова легендарного комментатора Василия Уткина давно перестали быть просто остроумной репликой и превратились в формулу, которая объясняет саму суть футбола. Ведь правда: для миллиардов людей по всему миру девяносто минут на зелёном прямоугольнике никогда не были просто спортом.

(бахшида ба Рӯзи ҷаҳонии футбол – 25 май)

Дар шароити равандҳои ҷаҳонишавӣ ва таҳаввулоти босуръати сиёсиву иқтисодии ҷаҳони муосир масъалаи нақш ва мақоми ҷавонон дар рушди давлат ва ҷомеа аҳаммияти махсус касб намудааст. Ҷавонон ҳамчун неруи созанда ва қишри фаъоли ҷомеа дар ташаккули давлатдории миллӣ, ҳифзи арзишҳои фарҳангӣ ва таъмини рушди устувори кишвар нақши муҳим мебозанд.

ТАҲЛИЛИ СОТСИОЛОГИИ ЯК РӮЙДОДИ ТАЪРИХӢ

Дар ҷомеаи муосир масъалаи ҳифзи хотираи таърихӣ, эҳёи арзишҳои миллӣ ва таҳкими ҳувияти шаҳрвандӣ ба яке аз самтҳои муҳимтарини сиёсати давлатӣ табдил ёфтааст.

Ҳар як миллат барои нигоҳ доштани ҳастии таърихии худ на танҳо ба захираҳои иқтисодӣ ё низомӣ, балки пеш аз ҳама ба хотираи таърихӣ, фарҳанги миллӣ, эҳтиром ба қаҳрамонон ва арҷгузорӣ ба хизматҳои фарзандони фидокори худ такя менамояд.

Раванди муттаҳиднамоии ҷомеа дар заминаи арзишҳои умумии миллӣ ва таъмини пайванди наслҳо ҳамчун ворисияти сиёсию таърихӣ эътироф гардидааст. Ҷомеае, ки ворисияти сиёсии хешро гум мекунад, робитаи наслҳояш канда мешавад ва агар он арзишҳои умумӣ надошта бошад, дучори буҳрону парокандагӣ мегардад.

Бинобар ин, муттаҳидӣ дар атрофи арзишҳои миллӣ мисли ширеше мебошад, ки сохтори ҷомеаро нигоҳ медорад. Ворисияти сиёсӣ мисли пулест, ки гузаштаро бо оянда мепайвандад. Бе ин ду омил ҳеҷ як ҷомеа наметавонад дар дарозмуддат устувор бимонад.

Баъзе лаҳзаҳо дар таърихи миллатҳо танҳо як рӯйдоди сиёсӣ нестанд, балки оинаи виҷдон, эҳтиром ва худшиносии миллӣ мебошанд.