Сулҳу субот амнияту оромӣ, суботи сиёсӣ ва осоиштагӣдар қатори арзишоте дохил мешаванд, ки барои ҳар як миллату давлат дар ҳама давру замон муҳиманд.
Ҳифзи марзу бум ва якпорчагии давлату ҷомеа бе нерӯи таъминкунандаи амнияту суботи сиёсӣ имконнопазир аст.
Ҳар як миллат таъриху санаҳои муҳим ва хотиравии худро дорад, ки нишондиҳандаи роҳи тайкардаи он мебошад. Ин санаҳо ҳисси ифтихори миллӣ ва ватандӯстиро дар ҳар як шахс бедор менамоянд. Барои миллати тоҷик аз ҷумлаи, яке аз ин санаҳои муҳим 23 феврал ба ҳисоб меравад.
Аз соли 1922 инҷониб ин рӯз дар кишвари мо ҳамчун Рӯзи ҳимоятгарони Ватан ҷашн гирифта мешавад. Ҷумҳурии Тоҷикистон пас аз ба даст овардани истиқлолияти давлатӣ, маҳз 23 феврали соли 1993-ро ҳамчун рӯзи таъсисёбии Қувваҳои Мусаллаҳи кишвар эълон намуд.
Имрӯз 18 феврали соли 2025 бо ташаббуси Шуъбаи таърихи фалсафаи Институти фалсафа, сиёсатшиносӣ ва ҳуқуқи ба номи А.Баҳовадинови АМИТ семинари илмӣ-назариявӣ дар мавзӯи Анъанагароӣ ва постмодернизм: нуқтаҳои ҳамгироӣ дар ҷомеа ва фарҳанги муосири миллӣ» баргузор гардид.
Семинари мазкур дар ҳошияи анъанаи шуъба баргузор гардида ба хотираи неки устодони шуъба А. Муҳаммадхочаев, Ғ. Ашуров, М. Диноршоев, М. Ҳазратқулов, Х. Додхудоев бахшида шудааст.
Дар асарҳои муҳаққиқони хориҷӣ дар баробари баррасӣ ва ҳалли масъалаҳои сиёсию иқтисодӣ ва фарҳангии аморати Бухоро, ба мавзуи муайян кардани ҳайати аҳолӣ, нуфуз ва мақоми гурӯҳҳои этникӣ дар пешбурди ҳаёти ҷамъиятӣ таваҷҷуҳи хосса дода шудааст. Махсусан, ба маълумоти муаррихон ва ҷомеашиносон дар асри XIX аҳолии аморати Бухороро, асосан тоҷикон, ӯзбекҳо, қирғизҳо, арабҳо, эрониҳо (форсҳо), яҳудиҳо ташкил медоданд, аммо мардуми аз ҳама қадим, таҳҷойӣ, сокинони аслии шаҳр тоҷикон маҳсуб меёфтанд ва теъдодашон тӯли чандин садсолаҳо аз дигар гурӯҳҳои этникии маскуншудаи шаҳр зиёд буданд.
Артиши миллӣ нишон аз ҳастии давлату миллат буда, он ҳамчун рукни муҳим дар пойдории амнияту ҳифзи марзу бум ҳамчун сипари боэътимод фаъолият мебарад.
«Мо Қувваҳои Мусаллаҳи Тоҷикистонро дар шароити ниҳоят вазнину ҳассоси иқтисодӣ ва ҳарбиву сиёсии мамлакат, яъне дар рӯзҳое, ки кишварро ҷангу хунрезӣ, беқонуниву беҳокимиятӣ ва буҳрони шадиди иқтисодӣ фаро гирифта буд ва ҳамаи сохтору мақомоти давлатӣ фалаҷ гардида, хатари аз байн рафтани давлати ҷавони Тоҷикистон ва пароканда гардидани миллати тоҷик воқеан ба миён омада буд, таъсис додем.
ДУШАНБЕ, 15.02.2025. /АМИТ «Ховар»/. Президенти Ҷумҳурии Тоҷикистон муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон дар Паём ба Маҷлиси Олии Ҷумҳурии Тоҷикистон 28 декабри соли 2024 ба Вазорати корҳои хориҷӣ ва Вазорати фарҳанги мамлакат супориш доданд, ки маводи заруриро вобаста ба таҷлили 2550-солагии Эъломияи ҳуқуқи башари Куруши Кабир омода ва ба ЮНЕСКО пешниҳод намоянд. Тақрибан 2550 сол қабл Куруши Кабир дар эъломияи худ меъёрҳои санадҳои ҳуқуқиро муқаррар намуда буд ва ин санад имрӯз бузургтарин мероси маънавӣ дар миқёси умумибашарӣ мебошад.
