ДУШАНБЕ, 27.06.2026. /АМИТ «Ховар»/. Масъалаи таҳкими худшиносӣ ва ҳувияти миллӣ дар меҳвари сиёсати давлату Ҳукумати Ҷумҳурии Тоҷикистон қарор дорад. Соли вусъат додани корҳои ободониву созандагӣ ва таҳкими худшиносиву худогоҳии миллӣ эълон шудани соли 2026 ба ифтихори 35-солагии Истиқлолияти давлатӣ далели барҷастаи ин гуфтаҳо мебошад. Ин мавзуъро номзади илмҳои фалсафа, котиби илмии Институти фалсафа ва сиёсатшиносии ба номи А. Баҳоваддинови Академияи миллии илмҳои Тоҷикистон Саъдуллоҳ Назарзода шарҳ медиҳад.

Насли муосири даврони истиқлол, яке аз узвҳои муҳимми ҷомеа аст, ки дар ҳифзу шукуфоии ваҳдати ҷомеа мақоми арзанда дорад ва танҳо ин насл қодир аст, ки пешрафт ва ҷараёни зиндагии ҳаррӯзаю ҳарлаҳзаинаи аҳли ҷомеаро дар ҳадди эътидолу мутавассит нигаҳ дорад. Барои он ки насли муосир, махсусан ҷавонон солиму комил бошанд, бояд дар навбати аввал дорандаи тарбияю ақли солим бошанд. Нақши асосиро дар ин ҳолат оилаи солим, мураббии солим, омузгор ва устоди оқилу доно ва муҳити солим мебозанд.

Афв фармудан муборак хислатест,

Ҳар ки дорад афв соҳибдавлатест.

Дил зи нури афв рушан мешавад,

В-аз насимаш сина гулшан мешавад.

Дӯст дорад афвро Парвардигор,

Он чӣ Эзид дӯст дорад, дӯст дор.

Ваҳдати миллӣ яке аз муҳимтарин дастовардҳои замони соҳибистиқлолӣ буда, таҷассумгари фарҳанги баланд, хирад ва майли мардуми мо ба сулҳпарварӣ мебошад. Бо гузашти солҳо арзишу аҳаммияти ин дастоварди бузург боз ҳам афзунтар мешавад.

Пешрафти ҳар кадом ҷомеаро инсонҳои дорои ғановати маънавӣ, ахлоқӣ ва зеҳнӣ таъмин менамоянд. Ғанои маънавӣ, ҳамоҳангӣ ва пешравиҳои илмии ҳар миллатро танҳо истиқлол бо самараи пурфайзи ваҳдати миллӣ ранақ бахшида, замина фароҳам меоварад, то дар замири наслҳои шарафманд мафҳумҳои ҳувият, асолат ва рисолати хештаншиносиро эҳё, парвариш ва инкишоф диҳад. Ин сабки худогоҳӣ дар даврони соҳибистиқлолӣ озодӣ ва ҳувиятсозиро бо қадамҳои устувору созанда ба тадриҷ густариш бахшидааст.

ДУШАНБЕ, 18.06.2026 /АМИТ «Ховар»/. Барои мардуми шарафманди тоҷик, ки дар байни ҷомеаҳои инсонӣ пайваста аз сулҳ сухан мекунад, барои рафъи мушкилот ва ҳалли низоъ гурӯҳҳои даргир, мамлакатҳои ноамнро ба ҳамдигарфаҳмӣ, гузашти якдигар даъват менамояд, аз қадим василаи муҳими ҳамзистӣ, ҳамдилию фарзонагӣ эътироф меёфт.

Иқдоми навбатии Президенти Ҷумҳурии Тоҷикистон муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон вобаста ба баланд бардоштани сифати таълими алифбои ниёгон дар кишварамон «дар доираи омузиш ва тарғибу ташвиқи таъриху фарҳангӣ ориёӣ» хеле саривақтӣ ва боиси дастгирист.

Ваҳдати миллӣ ҳамчун истилоҳи илмӣ ба илмҳои ҷомеашиносӣ, фарҳангшиносӣ ва сиёсатшиносӣ тааллуқ дорад. Агар ба ин масъала бодиққат ва воқеъбинона назар кунем, пас маълум мешавад, ки он бештар ба илмҳои сиёсӣ тааллуқ дорад. Чунки ваҳдати миллӣ баъди ҳалли муноқишаҳо ва даргириҳои гурӯҳҳои мухталифи ҷомеа муяссар мегардад. Инчунин ваҳдати миллӣ дастоварди ягонаи миллӣ аст, ки заминаи он бо воситаи гуфтушунидҳои сиёсӣ ба вуҷуд оварда шуда, ҳадафи он таъмини амният дар ҷомеа ва ҳифзи якпорчагии давлат мебошад.