МИССИЯ ЖЕНЩИН В РАЗВИТИИ ДИПЛОМАТИИ МИРА И ДОВЕРИЯ
Женщина-мать – источник и творец жизни, символ чистоты и красоты, женщина является кладезем любви и верности, живым олицетворением материнской нежности и искренности.
Эмомали Рахмон.
Женщина-мать – источник и творец жизни, символ чистоты и красоты, женщина является кладезем любви и верности, живым олицетворением материнской нежности и искренности.
Эмомали Рахмон.
«Мо ба азму ирода ва масъулиятшиносии занон ҳамчун неруи бузурги ҷомеа эътимоди комил дорем.
«Мо ҷашни бонувонро махсус Рӯзи Модар ном ниҳ
Модар гаҳвораву оламро бо ҳам мепайвандад, рисолати пурзаҳмати парвариши наслҳоро ба дӯш кашида, бо сиришту замири покаш барои ҳастии фарзанд, ободии хонадон ва осоиши ҷомеа талош менамояд. Эмомалӣ Раҳмон
Тамоми буду набуди инсон аз он вобаста аст, ки аввалин хиштҳои ҳастии инсон аз тарафи модар чи гуна гузошта мешаванд. Ба ибораи дигар модар аввалин меъмори ҷисм ва қалбу рӯҳи инсон аст. Модар аввалин нафарест, ки бо тифл аз оғоз бе забону бо забон ба таври мустақим гуфтугӯ мекунад ва ба саволу ниёзҳои кудаконаи ӯ бо меҳр посух медиҳад. Ин модар аст, ки барои тифли хурд ҷаҳони бузургро мекушояд, дар замири тифл дунёи навро меофарад, ва баъдан аввалин шуда ҷаҳонбиниву ҷаҳоншиносии инсонро парвариш ва ташаккул медихад.
Ежегодно во всем мире 8 марта отмечается как женский день, в Республике Таджикистан же этот день с 2009 года Указом Президента страны уважаемым Эмомали Рахмоном провозглашён Днём материи, что, несомненно, придает более глубокий смысл этому празднику. Дело в том, что главными функциями любого праздника являются – интеграционная, то есть праздник сплачивает все слои населения, сближает друг с другом поколения, так как любой праздник отражает потребности, чаяния и надежды всех людей, всего народа, независимо от статуса, материального достатка, сословно-стратовой принадлежности.
Ҳеҷ шоир мисли модар ин қадар бедор нест,
Дар сари гаҳвораи шеъраш чунин афгор нест.
Ҳаст ҳар як сатри шоир қатрае аз хуни дил,
Ҳамчунон модар, вале ӯро дили хунбор нест.
Модар – азизтарин, дилсӯзтарин ва покмаништарин шахс барои ҳар як инсон мебошад. Олиҳаи ҳусн, парвардаи зебоию иффат, офаранда ва тарбиятгари инсон дар зиндагист. Ӯморо на танҳо ба дунё овард, тавассутишабзиндадорию аллаҳои ширин, каломи фасеҳ ва машаққатҳои шабонарӯзӣ бузург намуд, балки баробар бо ин заҳматҳои сангин талош варзид, ки ҳамешасоябону ҳимоябонамонбошад.