Аниси кунҷи танҳоӣ китоб аст,

Фурғи субҳи доноӣ китоб аст.

Абдураҳмони Ҷомӣ

(дар асоси «Ахлоқи ҳасана»-и Файзи Кошонӣ)

Низомии Арӯзии Самарқандӣ дар «Чаҳормақола» дар ҳикояте чунин меоварад: «Чаҳор ҳазор сол буд, то ҳукамои аввоил (яъне юнониён - С.С.) ҷонхо гудохтаанд ва равонҳо дарбохтанд, то

 Чи тавре, ки ба ҳамагон маълум аст, Паёми солонаи Асосгузори сулҳу ваҳдати миллӣ - Пешвои миллат, Президенти Ҷумҳурии Тоҷикистон, муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон ба Маҷлиси Олии Ҷумҳурии Тоҷикистон стратегияи ҳаёти сиёсию иҷтимоӣ ва фарҳангии тамоми тоҷикистониён маҳсуб меёбад. Зеро дар Паём сараввал натиҷаҳои фаъолияти солонаи соҳаҳои мухталифи ҷомеаи кишвар мавриди ироа шуда, дар заминаи он стратегия ва самтҳои асосии фаъолияти Ҳукумати Ҷумҳурии Тоҷикистон барои солҳои оянда муайян карда мешавад.

            Сайид Ҷамолиддини Афғонӣ (солҳои ҳаёташ 1838-1897) яке аз мутафаккирони бузург, сиёсатшинос, маорифпарвар ва муборизи роҳи озодии мардуми мусалмон аз мустамликадорони англису рус, франсузу олмон, ислоҳгаро дар тафаккур ва таомул, суннату фиқҳи ислом нимаи дуюми асри XIX умр ба сар бурда, ҳаёти худро барои озодӣ ва шукуфоии мардуми мусалмон бахшидааст.[1]

Вопрос об этнической принадлежности Абу Али ибн Сины возник относительно недавно, ибо подобные вопросы в мусульманском обществе до периода модернизма особой популярностью не пользовались, так как в этом обществе на первом месте стояла религиозная принадлежность, и люди представлялись преимущественно мусульманами; а этническая и расовая идентичность отодвигалась на второй план.  Поэтому наследием таких великих личностей, как Ибн Сина, могут гордиться все мусульмане и все цивилизованные жители планеты.

Таҳлили адабиёти илмӣ ва воқеияти имрӯза оид ба ташаккули идеяи миллӣ ва ҳувияти миллӣ дар шароити сохторёбии муносибатҳои нави иҷтимоӣ дар ҷумҳурии мо ба он ишора мекунанд, ки дарки ҳувияти миллӣ аз ҷониби мардуми тоҷику тоҷикистонӣ хеле муҳиму масъалаи ҷиддӣ буда, дар таҳкими давлати соҳибистиқлоли миллӣ муҳим аст. Он танҳо дар асоси шинохти амиқу тарҳрезии идеяи миллӣ муяссар мегардад.

Пешвои миллат, Асосгузори сулҳу ваҳдат, Президенти кишвар, муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон дар паёми навбатии худ ба Маҷлиси олии кишвар боз як пешниҳоди таърихии моҳияти умумиинсонӣ дошта ва барои шиносонидани фарҳанги миллат ба ҷаҳониён муҳиму саривақтӣ баромада, пешниҳоди ҷолибе ба созмони ҷаҳонии «ЮНЕСКО» дар бораи ҷашни 2500 –солагии «Эъломияи ҳуқуқи башари Куруши Кабир», дар соли 2025-ро матраҳ намуданд.