Пешрафти ҳар кадом ҷомеаро инсонҳои дорои ғановати маънавӣ, ахлоқӣ ва зеҳнӣ таъмин менамоянд. Ғанои маънавӣ, ҳамоҳангӣ ва пешравиҳои илмии ҳар миллатро танҳо истиқлол бо самараи пурфайзи ваҳдати миллӣ ранақ бахшида, замина фароҳам меоварад, то дар замири наслҳои шарафманд мафҳумҳои ҳувият, асолат ва рисолати хештаншиносиро эҳё, парвариш ва инкишоф диҳад. Ин сабки худогоҳӣ дар даврони соҳибистиқлолӣ озодӣ ва ҳувиятсозиро бо қадамҳои устувору созанда ба тадриҷ густариш бахшидааст.

Дар доираи татбиқи сиёсати давлатии рушди илм ва тайёр намудани кадрҳои баландихтисоси илмӣ, ки таҳти роҳнамоии хирадмандонаи Асосгузори сулҳу ваҳдати миллӣ - Пешвои миллат, Президенти Ҷумҳурии Тоҷикистон муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон амалӣ мегардад, Академияи миллии илмҳои Тоҷикистон ба масъалаи омодасозии муҳаққиқони ҷавон ва мутахассисони сатҳи баланд таваҷҷуҳи махсус зоҳир менамояд.

Дар ин замина, дар Институти фалсафа ва сиёсатшиносии ба номи А.

Имрӯз, 23 июни соли 2026 дар толори Академияи миллии илмҳои Тоҷикистон бо ташаббуси Институти фалсафа ва сиёсатшиносии ба номи А.

ДУШАНБЕ, 18.06.2026 /АМИТ «Ховар»/. Барои мардуми шарафманди тоҷик, ки дар байни ҷомеаҳои инсонӣ пайваста аз сулҳ сухан мекунад, барои рафъи мушкилот ва ҳалли низоъ гурӯҳҳои даргир, мамлакатҳои ноамнро ба ҳамдигарфаҳмӣ, гузашти якдигар даъват менамояд, аз қадим василаи муҳими ҳамзистӣ, ҳамдилию фарзонагӣ эътироф меёфт.

Иқдоми навбатии Президенти Ҷумҳурии Тоҷикистон муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон вобаста ба баланд бардоштани сифати таълими алифбои ниёгон дар кишварамон «дар доираи омузиш ва тарғибу ташвиқи таъриху фарҳангӣ ориёӣ» хеле саривақтӣ ва боиси дастгирист.

Ваҳдати миллӣ ҳамчун истилоҳи илмӣ ба илмҳои ҷомеашиносӣ, фарҳангшиносӣ ва сиёсатшиносӣ тааллуқ дорад. Агар ба ин масъала бодиққат ва воқеъбинона назар кунем, пас маълум мешавад, ки он бештар ба илмҳои сиёсӣ тааллуқ дорад. Чунки ваҳдати миллӣ баъди ҳалли муноқишаҳо ва даргириҳои гурӯҳҳои мухталифи ҷомеа муяссар мегардад. Инчунин ваҳдати миллӣ дастоварди ягонаи миллӣ аст, ки заминаи он бо воситаи гуфтушунидҳои сиёсӣ ба вуҷуд оварда шуда, ҳадафи он таъмини амният дар ҷомеа ва ҳифзи якпорчагии давлат мебошад.

Имрӯз дар саросари ҷаҳон беш аз 100 низоъи мусаллаҳонаи фаъол бо шиддати гуногун, аз ҷумла низоъҳои байнидавлатӣ, ҷангҳои шаҳрвандӣ ва амалиётҳои бузургҳаҷм, вуҷуд доранд, ки аз замони анҷоми Ҷанги дуюми ҷаҳонӣ инҷониб рекордӣ аст. Тибқи Барномаи маълумоти низоъҳои Донишгоҳи Уппсала ва маълумоти тадқиқотӣ, шумораи умумии низоъҳои мусаллаҳона аз панҷоҳ адад зиёд аст ва бо назардошти ҳодисаҳои хурдтар, ин рақам ба беш аз сад мерасад [7].